Category: Nieuws


Gisteren in Griekenland

Hieronder een korte tekst over de gebeurtenissen in Griekenland van de afgelopen tijd.

Lees verder

Advertenties

Fee Marie Meyer werd op vrijdag 14 januari gearresteerd door een anti-terreur eenheid voor de deur van haar huis in Athene. De politie heeft officieel bevestigd dat het enige “bewijsstuk” tegen haar bestaat uit haar vriendschap met Christos Politis, een andere anarchist die momenteel in de gevangenis zit voor zijn veronderstelde deelname binnen een stads guerrilla groep, waarvan de politie al niet eens meer de moeite neemt die nader te benoemen.

Lees verder

14 anarchisten gearresteerd in Chili

Naar aanleiding van de arrestaties van 14 anarchisten in Chili verscheen er op de website  http://libertadalos14a.blogspot.com/ een communiqué hierover. Hieronder de vertaling in het Engels.

Lees verder

Het is lichtelijk ongepast voor anarchisten om waarde te hechten aan de uitslagen van de verkiezingen, maar het kan nooit kwaad om de staat van deze vunzige maatschappij te observeren en in de leugenachtige nieuwsberichten dingen van belang te ontdekken voor een beetje analyse. We zullen de situatie van alle kanten moeten bekijken, vanuit onze buurten en steden, tot de machtnemers in Den Haag en de wereldwijd parasiterende bedrijven; om alles wat ons vernedert te kunnen vernietigen. De rotzooi zien is essentieel om een kritische analyse te kunnen ontwikkelen tegen deze maatschappij; tegen het internationale staatsterrorisme, tegen het kapitaal, tegen hun gevangenissen, paspoorten en loonslavernij.

Er is zelden zo verspreid gestemd: het is sinds 1956, toen de tweede kamer van 100 naar 150 zetels ging, niet voorgekomen dat de grootste partij slechts 31 zetels behaalde. Henk en Ingrid weten niet meer wat ze willen. Door deze verspreiding van stemmen is het vormen van een coalitie moeilijk. Genoeg voer voor de nodige politieke spelletjes om de aandacht van de daadwerkelijke problemen af te leiden, want onderdrukking, uitbuiting, vernietiging van de natuur en vereenzaming door afstompend werk en tv, zijn immers niet interessant voor de sensationele crisis politiek.

En wie anders dan Wilders zal een spannende rol in het spel ‘Meer van dezelfde totalitaire democratie met een andere kaft’ spelen? Een coalitie met VVD, CDA en PVV, wie had dat durven dromen? We weten inmiddels wel wat hij geil vindt; de immigratie uit moslimlanden stopzetten, meer veiligheid, minder criminaliteit, minder immigratie, minder islam. De klassieke westerse verlangens: de ‘crisis’ oplossen door nog meer voor jezelf te houden en angstvallig ramen en deuren gesloten houden voor eventuele bedreigingen van ‘buitenaf’. De andere partijen hebben laten zien dat ook zij niet bang zijn om te flirten met deze standpunten, zij het anders verpakt. Hoe dan ook, er is een kans dat Wilders in de oppositie blijft: dit zal de zogenaamde rechtse en linkse middenmoot de ruimte geven om nog grotere stappen van het verpolderde, zogenaamd tolerante Holland af te nemen. De parlementaire middenmoot heeft een schreeuwer aan de zijlijn nodig om de staatsrepressie verder te kunnen opvoeren, hun semi-romantische verzorgingsstaat af te breken en de reis naar een nieuw bewaakt fort van de Lage Landen voort te zetten. Maar wie weet is Wilders’ tijd aan de zijlijn voorbij…

Want er wordt niet slechts in de Kamers gemasturbeerd met het oog op Fort Europa, of voor sommigen, Fort Nederland, want als we de verkiezingsuitslagen moeten geloven gooien Henk en Ingrid liever vandaag dan morgen de grenzen dicht. Wie deze Henk en Ingrid zijn, met hun fijne baan, wagen en hypotheek kan ons eigenlijk verdomde weinig schelen, aangezien zij, net zoals de hysterisch schreeuwende politici, stiekem slechts het voortbestaan van onze voorbehouden en ‘beschaafde’ maatschappij verlangen, en deze kan ons gestolen worden.

Nederland is niet alleen bang voor de neergang van de westerse beschaving door weer een andere rotreligie, maar ook bang voor de niet zo behoudende Wilders en bang voor de onveiligheid waar ze in de kranten over schrijven. Maar nooit bang voor de tentakels van Nederlandse bedrijven overal ter wereld, nooit bang voor het alziend oog van Big Brother, nooit bang om nog een lening af te sluiten (de staat zal haar dierbare banken immers altijd redden), en vooral niet bang om alles wat ‘anders’ is te veroordelen.

Ondanks de sensatiebakken van de pers, het goed verzorgde kindje van de elite, hadden miljoenen mensen de stemwijzers op internet nodig om te weten welke partij hen zou kunnen ‘vertegenwoordigen’. Relatief veel mensen zijn dus gewoon lekker thuis gebleven.

Want wat hebben de klootzakken ons te bieden? Niets. Alles ligt in onze handen en de wegen die wij willen bewandelen zullen door onszelf, individueel en samen met wie dan ook, bedacht en gemaakt moeten worden. De schoonmaker, gearresteerde zwartrijder of winkeldief, de kutmarrokaan en de verdwaalde kraker zouden niet langer alleen een brute verstoring van de bubbel van de polder-normaliteit moeten zijn. De bubbel, zorgvuldig gecreëerd door de politici met hun lulkoek en stembussen, moet lek! Wij zullen de eerste steen moeten werpen, met al onze zonden als trofeeën, wij zullen het gevecht aan moeten gaan, in plaats van te blijven zwelgen in de verdediging van onze ‘rechten’ om onze semi-comfortabele ruimtes en levens te behouden. De lange weg van de aanval, spectaculair en minimaal, luidruchtig en stiekem, met teleurstelling en hoop, is het enige dat in deze tijden onze aandacht verdient.

Wij zijn niet weerloos

(english below)

Nog enthousiast van de afgelopen 1 mei demonstratie in Nijmegen, willen we een aantal gedachtes hierover delen. Sinds 1891 wordt 1 mei herinnerd als de dag van de arbeid. Traditioneel wordt hier op verschillende manieren invulling aan gegeven. Voor ons is deze dag een kans, niet om het arbeidsrecht of de arbeid zelf te vieren, maar om de logica van arbeid met al haar structuren en het systeem waar ze deel van uitmaakt aan te vallen. Om naar buiten te treden en de mogelijkheden om de confrontatie aan te gaan te onderzoeken, en wie dan ook daarin te ontmoeten.

Lees verder

Namen van de doden bekend gemaakt; bankmedewerkers staken vandaag ter nagedachtenis aan de slachtoffers; smeris voert ongekende aanvallen uit in Athene

Donderdag 6 mei 2010

De namen van de drie bankmedewerkers die stierven in het filiaal van de Marfin bank die gister in brand gestoken is, zijn bekend gemaakt. Zij zijn Paraskeui Zoulia, 35; Aggeliki Papathanasopoulou, 32 en Epameinondas Tsakalis, 36.

Lees verder

Deze tekst/nieuws is binnengekomen van de Uitbraak mailinglist.

Op 10 april 2010 werden in Griekenland zes anarchisten gearresteerd op beschuldiging van lidmaatschap van de gewapende organisatie ‘Revolutionaire Strijd’. De media lieten de namen van nog vier andere anarchisten doorsijpelen als ‘mogelijk betrokken’. Enkele van de kameraden werden onderworpen aan zware ondervragingen en mishandeld door de politie (stokslagen). Enkele dagen later ontdekte de politie een garage waar ze meerdere wapens en vele tientallen kilo’s explosief terugvond. Enkele dagen na de arrestaties vond in Exarchia een zoveelste massa-arrestatie van 70 kameraden plaats. De organisatie Revolutionaire Strijd de voorbije vier jaren tientallen bomaanslagen op tegen banken, bedrijven, ambassades en instellingen op.

Lees verder

“We hebben besloten een korte verklaring af te leggen om enkele vragen op te helderen en de leugens die priester Cesare Lodeserto in deze rechtbank bij het laatste verhoor verteld heeft te ontzenuwen.

Lees verder

Over het hoger beroep tegen de anarchisten van Lecce

De zogenaamde operatie Nottetempo (Nachttijd) ging in mei 2005 van start met een massale politie inzet die leidde tot de arrestatie van vijf anarchisten in de Zuid Italiaanse stad Lecce, en tot onderzoek naar tien anderen voor samenzwering. Deze kameraden waren wezenlijk actief betrokken bij de strijd tegen het Regina Pacis immigranten detentiecentrum van San Foca (Lecce), dat gerund werd door geestelijken van de katholieke kerk, welke voor aanvang van de infame operatie Nottetempo reeds gesloten werd. De vasthoudende strijd van de lokale anarchisten heeft de wreedheden die in deze gevangenis voor immigranten gepleegd werden onthuld tot op dusdanige hoogte dat de operateurs van het centrum hun smadelijke activiteiten niet langer konden verbergen. Sommigen van hen zijn zelfs terecht gesteld en uiteindelijk naar het buitenland vertrokken om aldaar hun smerige zaken voort te zetten en het voor elkaar kregen hun reputatie te herstellen.

Lees verder

Recent is er een Griekse affiche gekomen in solidariteit met de anarchisten Alfredo Bonanno en Christos Stratigopoulos die sinds 1 oktober 2009 in de Grieksegevangenis zitten op beschuldiging van een bankoverval. Dit is een vertaling daarvan.

Geen enkele burcht van de macht is onkwetsbaar… zolang we vastberaden zijn

Zij, die fanatiekelingen van de democratie, zullen ons nooit overtuigen dat leven gelijkstaat met overleven, dat werk vrij maakt, dat we onderdanige slaven moeten zijn in de raderen van een globale machine gebaseerd op uitbuiting en onderdrukking.
We zullen nooit ‘brave burgers’ worden die ondergedompeld zijn in de depressieve eenzaamheid van hun zetel, stoutmoedige lafaards die ter beschikking staan van de veiligheidsdoctrine, tevreden met de middelmatigheid van hun bestaan. Ze zullen onze verlangens nooit corrigeren met wetten, bepalingen en kerkers. Er zullen altijd mensen zijn die durven en willen blijven aanvallen tegen de logica en de moraliteit van de overheersing, die zullen branden in het vuur van de actie. We zijn niet geïnteresseerd in mythes te maken van acties – instrumenten in handen van iedere onderdrukte met een bewustzijn – net zoals we niet geïnteresseerd zijn in ‘schuld’ of ‘onschuld’ die bepaald wordt door de burgerlijke legaliteit en al haar lakeien. Wij groeten en respecteren de persoonlijke keuzes en de veelvormige actie van kameraden – anarchisten, revolutionairen en rebellen – die de vijand in de ogen kijken en aanvallen met een droom in hun hart. Tegen het bestaande en haar verdedigers plaatsen wij onze solidariteit in praktijk en ons razende verlangen naar vrijheid, tot de vernietiging van de gevangenissen en de maatschappij die ze maakt.

VRIJHEID VOOR DE ANARCHISTEN ALFREDO BONANNO EN CHRISTOS STRATIGOPOULOS DIE SINDS 1/10/2009 GEVANGEN ZITTEN IN AFWACHTING VAN HUN PROCES OP BESCHULDIGING VAN EEN BANKOVERVAL

Meer info kan je trouwens vinden op http://aftertrikala.blogspot.com